พลเมืองชั้น 2 กระทรวงสาธารณสุข

 

เป็นเหมือนอากาศที่ไร้ตัวตน…. ผู้ใหญ่มักไม่ค่อยนึกถึง หากมีการพิจารณาใดๆ ตำแหน่ง…เงินค่าตอบแทนต่างๆ … มักจะไม่ได้รับความสำคัญ เพียงเพราะไม่ใช่วิชาชีพเฉพาะ….
ทุกคนในองค์กรล้วนแต่อยากเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานทั้งนั้น บางคนมีอายุงานมากกว่า 10 ปี แต่เพียงเพราะจัดอยู่ในตำแหน่งในกลุ่ม Back office ที่กระทรวงไม่เคยให้ความสำคัญ ชีวิตการทำงานจึงย่ำอยู่กับที่ บางคนที่ทนไม่ไหวก็หาทางออกด้วยการวิ่งสอบ ณ กระทรวงอื่น แต่บางคนที่อยู่เพราะรักในองค์กร เพราะครอบครัวมีพื้นที่ใกล้กับที่ทำงาน ผูกพันธ์กับที่ทำงานมานานก็ก้มหน้าทนอยู่แบบไร้ตัวตนต่อไป…..นั่งฝัน นั่งรอ เพียงแค่หวังว่าซักวัน แสงตะวันจะสาดส่องลงมาที่ตนบ้าง เท่านั้นเอง

ปล.จุดประสงค์ของโพส ไม่ต้องการต่อว่าใคร หรือวิชาชีพใดๆ เพียงแต่อยากให้ผู้หลักผู้ใหญ่มองเห็นความสำคัญของสายงานสนับสนุนบ้าง แม้จะไม่มากมายแต่ก็ขอให้มีบ้าง เพราะปัจจุบันมันช่างเหี่ยวแห้ง เหมือนต้นไม้ที่รอน้ำฝน…เหมือนดอกทานตะวันที่รอคอยแสงอาทิตย์

https://www.facebook.com/plakhemn?fref=photo

You May Also Like

About the Author: Mayong_ness

ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามา UPDATE ข่าวสารมากนักน่ะคับ แต่ถ้ามีเรื่องไหนเด็ดๆโดนๆจะรีบเอามาให้อ่านกัน หรือวันไหนที่ว่างๆ จะมาเขียนบทความที่ คิดว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับชาวไอทีสาสุขให้ได้อ่านกันนะคับผม